آریبال | خرید عسل | فروش عسل | خرید عسل طبیعی
0 محصولات نمایش سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

همه چیز راجب عسل طبیعی

8080 - همه چیز راجب عسل طبیعی

همه چیز راجب عسل طبیعی

عسل طبیعی را می توان به عنوان یک ماده مایع شیرین و خوش طعم با ارزش غذایی بالا و فواید درمانی فوق العاده تعریف کرد

این محصول طبیعی عمدتا توسط زنبورهای عسل از شهد ترشح شده (از گل های مختلف تولید می شود)

این نوع به عنوان عسل شکوفه یا گل در نظر گرفته می شود.

نوع کمتر رایج،عسل جنگلی، از ترشحات حشرات مکنده گیاهی به نام شته تولید می شود.

عسل طبیعی بیش از 200 ماده تشکیل دهنده دارد، اما ترکیب اصلی آن قندها، عمدتاً فروکتوز و گلوکز، با مقادیر کمی

فروکتو-الیگوساکارید است ، محتویات عسل خام در نقاط مختلف جغرافیایی متفاوت است.

این گونه های ترکیبی تا حد زیادی تحت تأثیر منشاء گیاهی عسل هستند که نتیجه رژیم غذایی زنبورها است.

قابل ذکر است که عسل، صرف نظر از منبع گل، حاوی مواد شیمیایی گیاهی، فلاونوئیدها، کاتالاز، اسیدهای فنولیک

اسید اسکوربیک، توکوفرول ها می باشد و بیشتر این مواد به صورت هم افزایی برای ایجاد اثرات مفید آن عمل می کنند.

سایر مواد شناسایی شده در عسل طبیعی شامل پروتئین ها، اسیدهای آمینه، آنزیم ها (آمیلاز، کاتالاز، اینورتاز، اکسیداز)

و ویتامین ها (از جمله نیاسین، ریبوفلاوین، و اسید پانتوتنیک)، و همچنین مواد معدنی

(به طور عمده کلسیم، مس، آهن، منیزیم) است.

منگنز، فسفر، پتاسیم و روی ، برخی از این درشت مغذی‌ها و ریز مغذی‌ها در عسل طبیعی یافت می‌شوند

محتوای پروتئین عسل تقریباً بین 0.2 تا 0.5٪ در اّشکال آنزیم ها و اسیدهای آمینه آزاد است.

به طور کلی، مقدار کل اسید آمینه آزاد در عسل تقریباً بین 10 تا 200 میلی گرم در 100 گرم عسل است

و پرولین با 50 درصد از کل اسید آمینه کمک می کند

G-aminobutyric اسید و اورنیتین علاوه بر b-alanine و a-alanine در نمونه های عسل شناسایی شده اند .

در حالی که منبع اصلی پروتئین و اسید آمینه گرده است، زنبور عسل از طریق برگشت به اصلاح این مشخصات کمک می کند.

پروتئین Defensin-1 در همولنف زنبور عسل و متعاقباً در نمونه های مختلف عسل به جز عسل مانوکا یافت شده است

مقدار لیپید در اکثر نمونه های عسل ناچیز در حدود 0.002٪ است.

گیاهان و موم عمدتاً در خروج ترکیبات مختلف لیپیدی به شکل اسیدهایی مانند

اسید پالمیتیک، اولئیک، میریستیک و لینولئیک شرکت می کنند

ریزمغذی های عسل

مشخصات مواد معدنی و ویتامین‌های موجود در عسل با توجه به نوع گل و منشاء جغرافیایی متفاوت است

که از 0.2 تا 0.5 درصد وزن خشک عسل را تشکیل می‌دهد.

اگرچه مواد معدنی و عناصر ضروری در عسل وجود دارد

اما بدن انسان برای انجام چندین عمل بیولوژیکی به طور کامل به آنها نیاز دارد

مطالعات متعددی برای تعیین محتوای مواد معدنی در نمونه‌های عسل در سرتاسر جهان انجام شده است

تا وجود مواد معدنی آلاینده آشکار شود . پتاسیم و سدیم بیشتر 80 درصد کل مواد معدنی را تشکیل می دهند

در حالی که آهن، مس و منگنز کمیاب هستند. علاوه بر این، عناصر کمیاب اخیراً برای اهداف شناسایی عسل های مختلف

تک گل به کار گرفته شده اند

برای نشان دادن بیشتر، وجود مخلوط پتاسیم، کادمیوم و نیکل به عنوان یک شاخص قوی

برای تشخیص عسل استفاده شد در حالی که باریم و سرب اجزای خاص عسل های کلزا بودند.

با توجه به ویتامین ها، یک مطالعه نشان داده است که تیامین، ریبوفلاوین، پیریدوکسین، نیاسین و اسید اسکوربیک

در چندین نمونه عسل وجود دارد، با این حال، مقدار آنها با مصرف روزانه توصیه شده برای انسان مطابقت ندارد

تشخیص چربی ها و ویتامین های محلول در چربی در عسل دشوار است.

آنزیم های موجود در عسل

برخلاف سایر شیرین‌کننده‌ها، عسل حاوی آنزیم‌های فعال مختلفی است که نقش کلیدی در عملکرد بیولوژیکی آن دارند.

منبع این آنزیم ها احتمالاً از شهد، زنبور عسل یا میکروارگانیسم های موجود در عسل است

اینورتاز، گلوکز اکسیداز و دیاستاز آنزیم های اصلی عسل هستند.

اگرچه اینورتاز در کاتالیز کردن ساکارز به ترکیب آن در عسل نقش دارد

اما مقدار کمی ساکارز هنوز در مرحله نهایی رسیدن عسل وجود دارد

عملکرد دیاستاز شکستن پیوندهای شیمیایی در نشاسته و عمدتاً در مالتوز است، حتی اگر نشاسته در هیچ نمونه عسل

شناسایی نشده باشد. بنابراین، عملکرد اصلی دیاستاز در عسل نامشخص است

با این حال، روش‌های کمی برای اندازه‌گیری دیاستاز به‌عنوان شاخص کیفیت عسل توسعه یافته‌اند

که در آن کیفیت عسل به طور مثبت با مقدار دیاستاز متناسب است

گلوکز اکسیداز یکی از آنزیم های متابولیسم کربوهیدرات است. محل تولد گلوکز اکسیداز غدد حلقی زنبور عسل است

و بنابراین مقدار آن متفاوت است. گلوکز اکسیداز گلوکز را به اسید گلوکونیک که یکی از اسیدهای مهم عسل است

و هیدروژن پراکسیداز تجزیه می کند. وجود گلوکز اکسیداز از رشد میکروبی در عسل جلوگیری کرده است

با این حال، گلوکز اکسیداز می تواند تحت تأثیر عوامل بسیاری قرار گیرد

که تا حدی عدم وجود آن را در انواع مختلف نمونه های عسل توضیح می دهد

مصرف عسل و تناقض

اغلب متخصصان تغذیه ویا پزشکان تمایل داشتند افراد را از مصرف مقدار زیاد عسل و خطرات بالقوه آن برای سلامتی آگاه کنند

با این حال، استفاده قدیمی از عسل و اکتشافات اخیر ترکیبات بیولوژیکی در عسل

این اطلاعیه را تغییر داده و از تحقیقات در مورد تأثیر آن حمایت می کند.

بر استرس اکسیداتیو، بهبود زخم، پیری، التهاب، سرطان، دیابت، رشد باکتری ها

علیرغم وجود شواهد فزاینده در مورد نقش سالم عسل، اقدامات احتیاطی از مصرف آن هنوز مورد نیاز است.

از این نظر، عسل ممکن است حاوی آلاینده‌های مختلفی از جمله آفت‌کش‌ها، آنتی‌بیوتیک‌ها، فلزات سنگین

و سایر مواد سمی باشد که احتمالاً از طریق قرار گرفتن گاه به گاه در معرض خطرات محیطی یا از طریق زنبورداران

برای کنترل بیماری‌های زنبور عسل به آن اضافه می‌شود.

ثابت شده است که این مواد شیمیایی باعث عواقب غیرمنتظره جدی می شوند.

علاوه بر این، آلودگی بیماری زا با کلستریدیوم بوتولینوم به عنوان یک عامل سمی

به ویژه برای نوزادان زیر 12 ماه در نظر گرفته شده است.

به همین دلیل، عسل باید با تابش گاما استریل شود تا نگرانی عفونی بدون از دست دادن داروهای طبیعی عسل کاهش یابد

علاوه بر این، وجود آلرژن‌هایی که از غدد زنبور عسل به دست می‌آیند، علی‌رغم بروز نادر، به تحریک آلرژی متهم شده‌اند.

با این حال، اخیراً گزارش موردی منتشر شده است که در آن توضیح داده شده است که مصرف عسل

و غذاهای حاوی عسل باعث آنافیلاکسی شده است

از نظر استفاده موضعی از عسل، عوارض جانبی مختلفی وجود دارد که باید کنترل شوند.

احساس سوزش گذرا در بیماران زخمی مشاهده شده است در حالی که بیماران دیابتی ممکن است قند خون بالا

همراه با کم آبی بافت را نشان دهند. علاوه بر این، داده های محدود در مورد عسل

باید محرکی برای مطالعات بیشتر برای ارائه نتایج دقیق در مورد محتوای دقیق ترکیبات فعال زیستی، به ویژه پلی فنول ها باشد

عمیق تر، موارد ذکر شده در بالا عمدتاً فواید سلامت عسل را به محتوای پلی فنول های آن نسبت داده اند.

نتیجه

مصرف عسل ارزش غذایی و درمانی بالایی دارد.

ترکیبات فیتوشیمیایی موجود در عسل عمدتاً به عوامل مختلف، منبع گل، نوع عسل، غلظت و نوع زنبور بستگی دارد.

این عوامل بر فعالیت های بیولوژیکی هر نوع عسل تأثیر می گذارد.

اساساً بیشتر خواص درمانی عسل از پلی فنول ها ناشی می شود.

مطالعات فوق تایید کرد که پلی فنول های عسل به دلایل مختلف دارای ارزش زیستی بالایی در مقایسه با

سایر غذاهای کاربردی هستند. 1) فقدان ماتریکس غذایی در ترکیب عسل، 2) عدم وجود فعل و انفعالات غذایی

3) پلی فنول های عسل در معرض هیچ گونه واکنش شیمیایی مانند استخراج یا جوشانده قرار نمی گیرند

که بر کیفیت آنها تأثیر بگذارد.

بنابراین، بافت های هدف از اقدامات دارویی و پیشگیرانه عسل که عملکرد سیتوکین های التهابی را تعدیل می کند

و در نهایت شدت بیماری های التهابی مزمن را کاهش می دهد، سود می برند.

با این حال، مکانیسم های مولکولی پلی فنل های غنی از عسل به طور کامل نشان داده نشده است.

به همین دلیل، تحقیقات بیشتری در تجزیه و تحلیل ژنومیک مغذی برای روشن شدن کامل تأثیرات ژنومی عسل

و الگوهای بیان ژن جهانی، بیان پروتئین، مسیرهای سیگنال دهی درون سلولی و تولید متابولیت در پاسخ به ترکیبات

خاص مورد نیاز است. در نهایت، اثرات عسل بر پروفایل بیان ژن را با تاکید ویژه بر کارآزمایی‌های مداخله‌ای انسانی

به‌طور ایده‌آل با مطالعات تصادفی‌سازی شده در مقیاس بزرگ کنترل‌شده با دارونما، بررسی کنید

تا بینش‌های مهمی در مورد کاربردهای پیشگیرانه و درمانی آن‌ها و همچنین

توسعه استراتژی‌های مؤثر ایجاد شود. جهت کاهش بیماری های التهابی مزمن

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*